Liefde voor zwart

Zwart zet aan tot denken

Hoe komt het toch, dat ‘zwart’ me zo bezighoudt tegenwoordig, in vele uitingsvormen. Allereerst: Black Friday: mijn mailbox stroomt vol met net díe nieuwsbrieven waarvoor ik me nog niet had afgemeld. Ten tweede: mijn tijdlijn stroomt vol met meningen, overwegingen en filosofische benaderingen over de Zwarte Pieten-discussie. En, last but not least: ik doe volop aan yin yoga momenteel, die eindelijk eens de zwarte kant in mezelf probeert te verwelkomen. Die van opgekropte emoties, oud zeer en ander oncomfortabel spul. ‘Zoek het discomfort op’, hoor ik steevast tijdens een van de drie lessen die ik gemiddeld per week volg. 

Black Friday

Het is de tijd van haters & lovers, van fanatieke voor- en gelukkig tegenwoordig ook dito fanatieke tegenstanders. Ik word omringd door beiden, bof ik even! Heb mensen in mijn nabije omgeving die gek zijn op shoppen en er onbewust en soms bewust vrolijk op los kopen. Ik deed er zelf vroeger ook vrolijk aan mee. Ik had toen nog geen idee. Gelukkig inmiddels in mijn (vooral virtueel) nabije omgeving ook mensen als Annemieke Koster, Marieke Eyskoot en Willa Green die een tegengeluid geven waar ik me goed bij voel. Dus de enkele nieuwsbrief die nog binnenkomt die me probeert over te halen groots in te slaan op Black Friday beantwoord ik met een afmelding. En ik sluit me aan bij hen die stimuleren anders te doen. Fashion for Good gooide hem er dit weekend al even in: “The most sustainable item is the one you already own”.

Sint & Piet

Laat ik met de schoorsteen in huis vallen: Zwarte Piet bestaat niet. Niet meer. Natúúrlijk, ik ben ‘ermee’ opgegroeid. Maar laat ik de nadruk op de juiste plek leggen. Ik ben opgegroeid met een traditie. En I love it. Pepernoten, schoenen zetten, briefjes, wortels, liedjes zingen, een tijd vol verrassingen (waarmee deze feesttijd zich toch echt onderscheidt van Pasen en Pinksteren, met alle respect), Sinterklaas en Zwarte Piet. Maar: ik wist niet beter. En nu wel. De Oudste van ons wordt morgen een tiener en is zich megabewust van alles wat er gebeurt in de wereld. Die zou nooit voet bij stuk houden, ten koste van een ander. De Jongste en De Middelste kénnen Zwarte Piet niet eens. Ze spreken van Sint. En ze spreken van Piet. Pietje. Pietjes. Ze weten niet beter. En ik ben er trots op. 

“Als ze dat wisten, zouden ze ermee ophouden”

Life begins at the end of (y)our comfort zone. Dus waar ik als een malle yin yoga, om niet alleen te doen alsof het leven een groot feest is, maar het vooral ook weer zo wil voelen (ik dacht: fake it, till you make it, maar vond dat toch wat lang duren). En waar ik jaren geleden het filmpje bekeek waarin te zien is hoe reacties van mensen buiten Nederland zijn op ‘onze gezellige en goedbedoelde traditie’. En daar waar ik de uitzending van Tegenlicht bekeek en nadien nooit wat heb willen bestellen bij Ali Express. Daar begint verandering. Want lieve mensen: dóe moeite. Kies eens niet voor de makkelijk(st)e weg. Kies eens voor één docu waarin een oprecht verhaal verteld wordt. Van mensen die de moeite nemen je van kennis te voorzien, je dingen te vertellen waar je (in mijn geval: wérkelijk geen idee!) van had. En wees flexibel. Zo flexibel als je op Black Friday je pinpas of online bankieren-app tevoorschijn haalt, kun je ook eens kijken naar een alternatief. Why not? Jan Terlouw antwoordde daarop afgelopen week, op het podium bij Social Impact Day Twente: “Als ze anders wisten, zouden ze andere keuzes maken, natúúrlijk!” 

Hulde voor denkers en makers

Laat groot denker Terlouw (88 jaar) nou exact hetzelfde antwoord geven als de maker van deze korte video van (maar liefst!!) zeven jaar geleden. Ik vind het knappe koppen. Kijk naar het Sinterklaasjournaal: ze zetten de toon. Met blanke en roetveegpietjes. Zij die voorop lopen. Koppen boven maaivelden durven uit te steken. En daarom soms gehekeld worden. Als zeurpiet, idealist etc. worden ‘afgescheept’.  Ik weet nog goed, een paar jaar geleden, toen ik vanuit Raakkracht betrokken was bij Dagje Sinterklaas. Een fotografe wel wilde helpen om beelden vast te leggen, maar wilde zich absoluut niet identificeren met Zwarte Piet. Zo’n statement viel toen nog meer op dan nu. Was uitgesproken anders. And I love it. Laat je beroeren door African-American filmmaker Roger Ross Williams in zijn minifilm BLACKFACE. Kippenvel. Helemaal de laatste paar minuten.

“These images are hard to forget
They have always made me feel less than human
I spend a lifetime fighting these feelings
And now I’m confronting them again”

This is not part of a fairytale.
Tijden veranderen.

Links:
2012 (!) –> Uitzending blanke piet in VS

2015 –> Korte video genaamd ‘BLACKFACE’   

Gepubliceerd op 25 november 2019

Geschreven door: WendyRaakt

Wendy ter Bekke schrijft naar hartenlust over uiteenlopende onderwerpen als persoonlijke ontwikkeling, wereldse uitdagingen, literatuur en alledaagse kleinigheden. Diepgang met een knipoog.

Reageren? Graag! :)

Ik vind het leuk om een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceer ik je e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!