Ode aan de liefde

Als dit blog een liedje zou zijn
Een gedichtje even goed
Iets met een deuntje
Dan deins je zo lekker weg
Bij het refrein of het couplet

Wanneer je over liefde schrijft, zingt of rijmt
Dan wil je dat het klopt
Dat het aangaat en het liefst niet meer stopt
Dat de tegenspoed met voorspoed gepaard gaat
En liefde te paard komt en… blijft 

Bij je enkels afknappen, doet hem niet afknappen
Haar evenmin
Stof afkloppen, herstellen en sterker opstaan
Samen, dat wel
Het gaat over overgave, niet over opgeven

Het is liefde, in de mooiste zin van het woord
Die van samen zijn en afstand nemen
Die van ruimte geven, aan elkaar en jezelf als het moet
Over geen feestje nodig hebben om het fijn te hebben samen
Die van pijn voelen en toch sterk zijn

Over een eenpersoonsbed dat groot genoeg zou zijn
Omdat je dan en daar niet meer nodig hebt
Sowieso niet trouwens
Omdat je beseft dat het grote geluk in het kleine gebaar zit
De hut op de hei je mooiste paleis is

Liefde
Daar waar het veilig is, in soms huishoudelijk of emotioneel oorlogsgebied
Daar het waar het schuurt, een rauw randje heeft en wrijving geeft
Want die geeft alsnog de mooiste glans
Over imperfectie waar naar geleefd wordt
Want puur natuur voelt het echtst

Daar waar gezinnen samensmelten, passies en geloven op twee kussens rusten
Daar is het veilig
Daar is het fijn
Om thuis te komen
En thuis te zijn

Liefde. 

Fotocredits
Melvin Winkeler

 

 

Gepubliceerd op 19 november 2019

Geschreven door: WendyRaakt

Wendy ter Bekke schrijft naar hartenlust over uiteenlopende onderwerpen als persoonlijke ontwikkeling, wereldse uitdagingen, literatuur en alledaagse kleinigheden. Diepgang met een knipoog.

Reageren? Graag! :)

Ik vind het leuk om een reactie van je te ontvangen. Uiteraard publiceer ik je e-mailadres niet online.
PS Velden gemarkeerd met * graag even invullen, thanks!